Woensdag, 11 mei, had groep 8 een bijzondere gast. Juf Trijntje Piek had weer mevrouw Roos Horneman uitgenodigd om net als vorig jaar te komen vertellen over haar oorlogservaringen. Zij is een van de weinige overlevenden van het concentratiekamp Bergen Belsen. Als jong meisje van 17 moest ze onderduiken in Doetinchem. Ver van haar ouders. Bij een poging hen te herenigen kwam haar vader te overlijden. In 1944 werden mevrouw Horneman en haar moeder verraden en op transport gezet naar Westerbork. Van daaruit werden ze een paar weken later overgebracht naar het concentratiekamp Bergen Belsen in Duitsland. Een oord van verschrikking waar het gaandeweg nog vreselijker werd. Vele honderdduizenden gevangenen moesten deelnemen aan de dodenmarsen naar onder meer Bergen Belsen. hierdoor werd het kamp overvol, er was bar slechte hygiëne, er was te weinig voedsel en dat moest in de loop van 1944 met dertig keer zoveel gevangenen gedeeld worden. In de winterse beginmaanden van 1945 stierven dan ook vele tienduizenden aan ziektes, uitputting, gebrek en opzettelijke verwaarlozing. Je leest erover, je bekijkt filmmateriaal, je bezoekt Bergen Belsen, het gedenkmuseum, het gruwelijk beklemmende terrein van wat ooit het kamp was, je hoort overlevenden als Roos Horneman aan, het grijpt ieder aan en toch kunnen we ons amper een voorstelling maken van de hel die deze mensen is aangedaan. Mevrouw Horneman hield een waardig en terughoudend verhaal, per slot zijn de kinderen nog jong. De kinderen waren zeer geïnteresseerd, ze hadden veel goede en inlevende vragen, ze voelden zich geroerd en verbaasd dat zo'n kleine vrouw zoveel kon doorstaan en erover vertellen. De dagen erna hebben we veel nagepraat over wat we hebben gehoord om het een plekje te geven. Haar boodschap is dat ieder mens ertoe doet, of je nou blank, blond of bruin bent, van welk geloof of van welke partij, in een ver land bent geboren of gewoon, in Nederland. Ieder mens doet er toe. Dat begrijpen deze kinderen heel goed; juist deze klas kent meerdere kinderen uit verschillende landen en ze kunnen uitstekend met elkaar overweg. Wij zijn adoptieschool van het oorlogsmonument en daarom staan we wat langer en uitgebreider stil bij de Tweede Wereldoorlog. Arjan en Titi uit groep 8 gaan dit jaar de bloemstukken namens de school neerleggen bij het oorlogsmonument. Zie ook onder de knop: Links ...
